آیا نمیتوانی واکنش درست را در لحظه نشان بدهی؟

پشیمانی از واکنشها

 

جهان همه ی ما انسانها را در موقعیت هایی در زندگی قرار میدهد ،که  در آن موقعیت ها باید واکنشی از خودمان نشان بدهیم.

خیلی از ما در موقعیت های حساسی که جهان ما را در آن قرار میدهد، واکنش ندادن را انتخاب میکنیم که این نیز خود یک نوع واکنش است.

فرقی ندارد که چه نوع واکنشی از خودمان نشان دهیم ،اتفاقی که همه ی ما تجربه کرده ایم این است که بعد از گذشت و عبور از آن موقعیت و کم شدن فشارها ، از واکنش خودمان پشیمان شده ایم و با خودمان فکر کرده ایم که:

  •  کاش واکنش دیگری را نشان میدادم.
  • کاش فلان حرف را میزدم
  • کاش جوابش را میدادم
  • کاش فلان حرف را نمیزدم
  • و….. 

یعنی آن موقعیت عبور کرده ایم اما درون ما پر از حرف است،پر از نجوا است،پر از خودخوری هاست،پر از گله و شکایت ها از خودمان و از دیگران و از زمین و زمان است.

اگر شدت این حال و هوایی که تجربه میکنیم خیلی بالا باشد ،اتفاقی که میافتد این است که به قدری با خودمان بد صحبت میکنیم در این لحظات،به قدری خودخوری میکنیم و ناراضی هستیم از عملکردمان ، که حد ندارد.

 

میخواهم با تو در خصوص نحوه ی صحبت کردن جهان هستی ،با خودمان صحبت کنم.

بله درست متوجه شدی،جهان هستی با ما صحبت میکند و اساسا از دو طریق کلی مشغول صحبت کردن با ما میشود.

یکی از طریق ندای درون

و دیگری از طریق نشانه ها

جهان هستی مستقیما با ما گفتگو برقرار نمیکند بلکه از طریق نشانه ها آنچه میخواهد به ما بگوید را میگوید.

یکی از راهکارهای جهان هستی برای نشان دادن نشانه ها به ما این است که جهان هستی ما را درموقعیت هایی قرار میدهد که آن موقعیت ها برای ما ناخوشایند است و ما آن موقعیت ها را دوست نداریم.

حالا شاید فکر کنی که جهان هستی یک بیمار روانی است که قصد آزار رساندن به ما را دارد اما اینگونه نیست.

جهان هستی در این زمان ها مشغول صحبت کردن با ما از طریق این ماجرای ناخوشایند است.

جهان هستی سعی دارد از طریق نشانه های موجود در این ماجرای ناخوشایند ما را هدایت کند و ما را به مانعی در درونمان آگاه سازد .

مانعی که باید از آن آگاه بشویم و شروع به رفع کردن آن کنیم (هرچند که همان آگاه شدن صرف،بخش عمده ای از این حل شدن را انجام میدهد).

از این پس حواست باشد به آنچه که جهان هستی سعی دارد به تو بگوید.چون تو این توان را نداری که آن را نادیده بگیری و به آن توجه نکنی.

اگر آن را متوجه نشوی و درک نکنی و به هر دلیلی آن را نادیده بگیری اتفاقی که میافتد این است که جهان هستی آن موقعیت ناخوشایند را دوباره و دوباره و دوباره برای تو تکرار میکند و هر بار هم شدت آن را بیشتر میکند تا مگرآنکه تو از آن آگاه بشوی و به درسی که جهان هستی سعی در گوشزد آن به تو دارد،آگاه بشوی.

در این موقعیتی که درمورد آن با تو صحبت کردم،جهان هستی،سعی دارد به تو بگوید که اگر که تو در مورد واکنش صحیح نشان دادن دائم دچار مشکل میشوی و نمیتوانی در لحظه تصمیم درست را بگیری که چه چیزی را باید بگوچه چیزی را نباید بگویی،آن چیزی که میخواهی بگویی را چگونه و با چه لحنی بگویی و…

در واقع تو عزت نفس پایینی داری.

در واقع این به آن معنی است که تو گمان نمیکنی که توانایی این موضوع را داشته باشی.یعنی تو گمان نمیکنی که توانایی این را داشته باشی که در لحظه بتوانی بهترین واکنش را نشان بدهی.

احساس ضعف و ناتوانی داری و گمان میکنی که تو هرگز نمیتوانی بهترین واکنش را آن هم در لحظه ی درست متوجه بشوی و همیشه بعد از اینکه از موقعیت  عبور میکنی است که متوجه میشوی چه واکنشی باید از خودت نشان بدهی.

برای همین است که نمیتوانی این کار را انجام بدهی و بعدا که از آن موقعیت دور میشوی تازه ذهنت شروع به فعالیت میکند و متوجه میشوی که چه کاری را باید انجام میدادی و چه حرفی را باید میزدی.

در واقع چون تو در عمق لایه های وجودیت احساس لیاقت نمیکنی که لیاقت این را داشته باشی که در لحظه بتوانی بهترین واکنش را نشان بدهی،همین اتفاق هم برایت میافتد.

یعنی نمیتوانی واکنش خوب  و درست را آن هم به موقع انجام بدهی.

و درسی که جهان هستی میخواهد به تو یاد بدهد این است که تو باید عزت نفس خود را بالا ببری تا احساس لیاقت و شایستگی در وجودت پیدا کنی که میتوانی و لایق آن هستی که بهترین واکنش ها را از خودت نشان بدهی.

و عزت نفس خود را بالا ببری تا جسارت انجام دادن آن واکنشی که بنظرت درست میآید هم در تو ایجاد بشود و  بتوانی آن واکنشی که میدانی درست است را پیاده کنی  و در عمل اجرایش کنی نه اینکه بخواهد فقط در ذهن تو وجود داشته باشد.

موردی دومی که در این موقعیت جهان هستی قصد دارد به تو گوشزد کند این است که اگر تو فردی هستی که نمیتوانی خودت را بابت اشتباهات ببخشی و مدت زمان خیلی زیادی خودت را بابت اشتباهی که انجام داده ای می رنجانی و خوره ی فکری به جان خودت میاندازی و نمیتوانی در مدت زمان کوتاه از اشتباهی که کرده ای عبور کنی و  خودت را ببخشی ،در این شرایط هم تو عزت نفس پایینی داری و باید روی عزت نفس ات کار کنی.

باید روی عزت نفس ات کار کنی تا بتوانی خیلی بهتر  و خیلی ساده تر عبور کنی از پس اتفاق ها و خودت را ببخشی و در حال بد ناشی از انجام دادن اشتباه نمانی.

رفتار کسی که عزت نفس بالایی دارد در این مواقع یعنی در مواقعی که اشتباهی را انجام میدهد این است که میگوید:

متوجه شدم اشتباه کردم

تمام تلاشم را میکنم که دفعه ی بعدی این اشتباه را مرتکب نشوم

و عبور میکنم از این ماجرا

 

بله به همین راحتی

کسی که عزت نفس بالایی دارد به همین راحتی و در عرض چندثانیه میتواند خود را ببخشد و از آن ماجرا عبور کند.

 

اگر تو هم مکرر این موقعیت را تجربه میکنی ، یعنی نمیتوانی واکنش درست را در لحظه نشان بدهی و بعد از عبور از موقعیت هم احساس پشیمانی زیادی داری از اینکه نتوانستی واکنش درست را نشان بدهی

 

حتما در دوره ی تخصصی افزایش عزت نفس شرکت کن تا عزت نفس خودت رو به صورت اصولی و ریشه ای بالا ببری.

(مدت زمان استفاده از آفر 220 تومانی که در ویدئو بیان کرده ام گذشته است و الان وجود ندارد )

نوشتهٔ پیشین
وقتی هنوز کلی چیز هست که نمیدونم،چجوری احساس ارزشمندی کنم؟
نوشتهٔ بعدی
بهترین راه برخورد با شکست عشقی
فهرست